حسن گل نراقی – مرا ببوس

مرا ببوس، مرا ببوس

برای آخرین بار تو را خدا نگهدار

که می روم به سوی سرنوشت

بهار ما گذشته، گذشته ها گذشته

منم به جستجوی سرنوشت

در میان توفان هم پیمان با قایقران ها

گذشته از جان باید بگذشت از توفان ها

به نیمه شب ها دارم با یارم پیمان ها

که بر فروزم آتش ها در کوهستان ها

شب سیه سفر کنم، ز تیره ره گذر کنم

نگرتو ای گل من، سرشک غم بدامن

برای من میفکن

دختر زیبا امشب بر تو مهمانم

در پیش تو می مانم، تا سر بگذاری بر سر من

دختر زیبا از برق نگاه تو، اشگ بی گناه تو

روشن گردد یک امشب من